!!!باهم از همه جا بالا برویم

همه کنار سبزه های عید دور هم جمع می شن و دعای تحویل سال رو می خونن، اما امسال باز هم مثل سالهای قبل، قلبمون رو کنار سبزی چراغ داخل ضریح علی (ع) تحویل دادیم ، کنار بهترین مردمان دنیا که همه دور هم جمع شده بودن و سال رو کنار مولا تحویل دادن. اون لحظات قابل وصف نیستن. نمیتونم بگم وقتی که درهای حرم رو بستن و تنها کسانی که توی حرم بودن ایرانی ها یی بودن که این همه راه اومده بودن تا کنار آقاشون سال رو تحویل بدن، چه حسی داشتیم، نمی تونم بگم وقتی لحظات نزدیک به سال تحویل از بلند گوی حرم دعای توسل خونده میشد و تمام حرم یک صدا زمزمه می کردن چه حالی بود، نمی تونم بگم وقتی که چراغای حرم رو خاموش کردن و لحظه سال تحویل روشن کردن چه حسی داشتیم، واقعا وصف نشدنی وقتی که سال تحویل شد رسیده بودیم به قسمت توسل به امام زمان و  همه ایستاده بودند و یک صدا مهدی فاطمه رو صدا می زدن. 

خدایا... ما لایق این همه لطفت نبودیم ، سپاس تنها تو را ست که " به وسیله کوهها اضطراب و لرزش زمین را به آرامش تبدیل کردی، همانطور که بوسیله اهل بیت پشت خمیده دین را راست نمودی و لرزش و اضطراب را از میان بردی." نهج البلاغه خطبه 1 و 2 .